Gender

Onze dochter van acht jaar kwam uit school: ‘mama, de juf zegt dat je zelf mag weten of je een jongen of meisje wordt’. Ze was helemaal in de wat: ‘ik ben toch een meisje?’ Het kind begon eraan te twijfelen.

Ik moest gelijk denken aan de SDG doelen, die ook in de onderwijsprogramma’s worden geïntegreerd, in dit geval betreft het SDG doel 5: gendergelijkheid.

Natuurlijk zouden mannen, vrouwen, genderneutrale mensen, transgenders, immigranten enzovoort gelijkwaardig moeten zijn. In Nederland gaat het dan over mannen die meer moeten gaan zorgen, vrouwen die meer moeten gaan werken en de emancipatie van de lhbti-ers en immigranten. Bij gelijkwaardigheid zouden alle mensen verschillend mogen zijn, maar het lijkt juist andersom.

Om met de laatste twee groepen te beginnen: wij hebben homo’s, een transgender en moslims in de familie. Op school en in de buurt zien we kinderen met twee moeders, homostellen, kinderen met een ander kleurtje, meisjes die zich als jongens gedragen en jongens die zich als meisje kleden. Onze kinderen zien het niet eens. Voor hen is het volkomen normaal. Het is fijn als je gewoon jezelf kan zijn. In mijn ogen is iedereen echter al vanaf zijn of haar geboorte wat hij of zij is. Als een juf dan zegt dat de kinderen later mogen kiezen, ben ik het daar niet mee eens. Dit soort opmerkingen geven verwarring. Zoals bij onze dochter die zich werkelijk ging afvragen of ze wel een meisje is.

Dan de gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Er zijn mannen die het leuk vinden om te zorgen en er zijn carrière vrouwen. Maar er zijn ook mannen die het zorgen echt niet in zich hebben, er ongelukkig van worden en natuurlijk zijn er ook vrouwen die het prima vinden als thuisblijfmoeder. Het punt is dat de overheid ons probeert te sturen: ‘goede kinderopvang’, ‘zorgverlof voor mannen’, ‘vrouwen zouden meer moeten werken’. Dit is een inbreuk op onze persoonlijke vrijheid, om onze levens in te vullen zoals wij dat willen. Iedereen zou dat voor zichzelf of voor hun eigen gezin zelf moeten mogen bepalen, zonder sturing van de overheid.

Het gaat de overheid natuurlijk ook niet om de gelijkheid, maar om het feit dat er meer gewerkt moet worden. Mannen, vrouwen, allochtonen: iedereen aan het werk. Dat is goed voor de economie. Of het goed is voor ons doet er niet toe. Veel vrouwen worstelen met de combinatie van werk en zorg. De kinderopvang voedt onze kinderen op tot gehoorzame burgers. De meeste mannen willen helemaal niet voor een baby zorgen. Bovendien heeft de vrouw het kind gedragen en gebaard en kan zij het voeden. Mannen willen op een andere manier voor hun gezin zorgen (verantwoordelijkheid nemen) en daarmee hun gezin voorzien van bijvoorbeeld onderdak, voedsel en kleding.

In de visie van de overheid bestaan er geen biologische verschillen tussen mannen en vrouwen, deze zijn cultureel bepaalt. Deze mening deel ik niet en ik denk dat zowel mannen als vrouwen in dit systeem hun ei niet kwijt kunnen en er ongelukkig van worden omdat ze steeds tegen hun gevoel in moeten gaan.

Dus, doe dat niet. Luister wel naar je gevoel en kijk niet teveel naar anderen. Aan de buitenkant zie je de werkelijkheid niet. Bovendien is iedereen anders en mag iedereen zijn of haar eigen keuzes maken, die het beste passend zijn voor jouw situatie, voor wat jij belangrijk vindt en waar jij het gelukkigst van wordt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s