Parallelle samenleving: school

Veel mensen zijn volgers, afhankelijk, materialistisch, loonslaaf, verwend en niet divers. Ook nu de wereld verandert, blijven ze passief. Ik denk dat het schoolsysteem een grote bijdrage levert aan deze houding.

Ons huidige schoolsysteem is honderd jaar geleden opgetuigd. De industriële revolutie was in volle gang. Kinderen werden door het schoolsysteem beschermd, want de leerplicht bestreed de kinderarbeid. Tegelijkertijd werden de kinderen binnen de scholen opgeleid en gedrild tot ‘goede werknemers’. Kinderen werd geleerd te luisteren, geen weerwoord of eigen mening te hebben enzovoort. Alle kinderen langs hetzelfde pad, diversiteit hoefde niet. Dat was in die tijd, met de opkomst van de lopende band en fabrieksarbeid heel handig.

In de jaren zeventig was er een uitstapje naar meer vrijheid en gelijkheid, maar de laatste jaren is het pad waarlangs alle kinderen moeten juist heel smal geworden. Met als gevolg dat kinderen die niet via dat smalle pad gaan problemen krijgen. Zoals onze vier kinderen, die (omdat ze dat misschien ook van ons meekrijgen natuurlijk) niet in het schoolsysteem passen, omdat ze anti-autoritair, autonoom, eigenzinnig en zichzelf zijn. Kinderen die hun eigen pad willen volgen, maar ernstig belemmerd worden, juist door school. Een lot dat vele kinderen tegenwoordig treft.

En echt, de juffen en meesters hebben het beste met onze kinderen voor. Zij zitten echter ook vast in het systeem met steeds meer regels en toetsen en steeds minder eigen inbreng. Ik denk eigenlijk dat het lerarentekort hier aan te wijten is en dat de hoogte van de salarissen veel minder een rol speelt.

Er is dus onvrede, bij ouders en leerkrachten. Voor reguliere scholen is het heel moeilijk om het onderwijs te veranderen. Het is meer steeds een ander sausje. De structuur blijft hetzelfde. Als we het dan hebben over een parallelle samenleving, met echt ander onderwijs, kunnen we niets verwachten vanuit de reguliere scholen.

Toch zijn er al scholen die wat mij betreft voldoen aan wat ik voor mijn kinderen wil. Dat zijn de democratische scholen, voortgekomen uit Iederwijs. Hier hangt echter een prijskaartje aan, zodat niet iedereen die dat wil er toegang toe heeft. Als dat nu een anders was…

In mijn parallelle samenleving zou wat betreft scholing ook thuisonderwijs of ‘unschooling’ mogelijk moeten zijn.

Ik hoef geen overheid die zich met de scholing van mijn kinderen bemoeit, ik wil hier graag zelf verantwoordelijk voor zijn. Ik wil mijn kinderen laten kennismaken met alle aspecten van het leven, met inspirerende mensen om hen heen, zodat ze hun vrije, creatieve en autonome geest als ze volwassen zijn kunnen gebruiken om de wereld een beetje mooier te maken. Hier wil ik voor strijden en hier wil ik mijn steentje aan bijdragen.

Natuurlijk zijn er ouders die een heel andere visie hebben. En zij mogen die keuze ook maken. Het gaat erom dat de keuze er is. Het zou de diversiteit binnen onze samenleving ten goede komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s