Schermen kijken

Wij hebben geen televisie, maar er zijn wel vier telefoons en een playstation in huis. Hoe gaan wij om met het kijken op schermen?

Schermen zijn overal: op school, onderweg en op je werk. Het is handig om schermen te gebruiken. Bankieren, mailen, informatie van de school en de overheid gaat allemaal digitaal. Dat scheelt tijd en papier.

De keerzijde is de enorme aantrekkingskracht. Voor je het weet, zit je gezin de hele dag op een scherm te staren. Niet sociaal en slecht voor je lijf. Het is belangrijk om zelf het goede voorbeeld te geven, bewust met je schermgebruik om te gaan. Laat je kinderen zien dat je internet kunt gebruiken om informatie op te zoeken, om antwoorden te vinden op je vragen, voor ontspanning (spelletjes, e-book lezen of filmpjes kijken) of voor sociale bezigheden (facebook, instagram). Maar het allerbelangrijkste is dat je laat zien dat de echte wereld veel interessanter is dan die op een scherm.

Hoe blijft de echte wereld interessant?

Voor kleine kinderen is je huis, tuin en directe omgeving leuk genoeg. Geef ze speelgoed met veel mogelijkheden (niet te veel speelgoed, dan wordt spelen moeilijker), ga naar buiten, fiets met ze, lees ze voor, maak een zandbak in de tuin en ze vermaken zich prima.

Kleuters hebben na schooltijd even tijd voor zichzelf nodig: laat ze doen wat ze zelf willen (lego, tekenen, met de hond knuffelen, buiten spelen). Hun wereldje wordt iets groter, afspreken met andere kinderen is ook leuk.

Grotere kinderen willen vaker afspreken. Bij ons is de regel dat als er kinderen komen spelen ze niet op een scherm mogen. Samen wat verder weg buiten spelen, trampolinespringen, lego, spelletjes doen, lezen, tekenen en sporten vinden ze fijn.

Voor pubers zijn sociale contacten en erbij horen belangrijk. Ze communiceren veelvuldig met elkaar via whatsapp en instagram. Stimuleer ze om om echte afspraken te maken met hun vrienden. Ze kunnen nu zelfstandig ergens naartoe en sporten graag.

In de winter mogen onze peuter en kleuter na het avondeten een filmpje kijken, in de zomer spelen ze buiten tot ze naar bed gaan.

Onze negenjarige en puber laten we in principe vrij, zolang ze niet de hele dag achter een scherm zitten. De negenjarige doet dit niet (die gaat wat anders doen), maar op onze puber hebben schermen een enorme aantrekkingskracht. Hij vindt het moeilijk andere rustige bezigheden te zoeken, te stoppen en verveelt zich soms. Maar het leukste vindt hij toch sporten en met vrienden iets doen (heb het even nagevraagd bij hem ☺). Gelukkig maar! Om half tien ’s avonds is het voor hem afgelopen. De afspraak is dat dan alle schermen uit gaan, de wifi zetten wij ’s nachts ook uit.

Onze kinderen zijn tot een jaar of acht dus zoveel mogelijk ‘schermloos’. Daarna mogen ze wel kijken, maar met mate. We leren de kinderen om te gaan met internet, geven zelf het goede voorbeeld en verwachten vanaf de puberleeftijd dat ze verstandig met schermen en internet kunnen omgaan (wel in de gaten houden waar ze mee bezig zijn en globale grenzen stellen). Maar het blijft lastig!